مکانیزم ماشه چیست؟

مکانیزم ماشه

مکانیزم ماشه

مکانیزم ماشه یا «اسنپ‌بک» (Snapback Mechanism) یکی از مفاهیم کلیدی در توافق هسته‌ای ایران با قدرت‌های جهانی (برجام) است که پس از تصویب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل، به‌صورت رسمی وارد ادبیات حقوق بین‌الملل شد. این سازوکار به کشورهایی که عضو توافق هستند اجازه می‌دهد در صورت نقض تعهدات از سوی ایران، تحریم‌های لغوشده را بدون نیاز به رأی‌گیری مجدد، به حالت قبلی بازگردانند.

سازوکار اجرایی


مکانیزم ماشه زمانی فعال می‌شود که یکی از اعضای دائم شورای امنیت ادعای «عدم پایبندی اساسی» ایران به تعهدات برجام را مطرح کند. پس از این ادعا، یک دوره ۳۰ روزه آغاز می‌شود که در صورت عدم صدور قطعنامه جدید برای جلوگیری از بازگشت تحریم‌ها، تحریم‌های سازمان ملل به‌طور خودکار دوباره برقرار می‌شوند. این روند مانند کشیدن ماشه تفنگ است: سریع، قاطع و بدون نیاز به اجماع.

تفاوت با تحریم‌های یک‌جانبه


بر خلاف تحریم‌هایی که توسط آمریکا یا اتحادیه اروپا به‌صورت یک‌جانبه اعمال می‌شوند، مکانیزم ماشه صرفاً مربوط به تحریم‌های سازمان ملل است که مشروعیت بین‌المللی دارند. این تحریم‌ها در دوران پیش از برجام، نقش مهمی در محدودسازی اقتصادی و سیاسی ایران ایفا کردند.

پیامدهای سیاسی


فعال‌سازی مکانیزم ماشه نه‌تنها پیامدهای اقتصادی دارد، بلکه می‌تواند روابط دیپلماتیک ایران با سایر کشورها را نیز تحت تأثیر قرار دهد. این ابزار حقوقی، نمادی از بی‌اعتمادی و فشار سیاسی است که در صورت بروز اختلافات جدی، به‌سرعت وارد عمل می‌شود.

آخرین اخبار با فاندیار